Southpaw (2015) : Sonunu Düşünen Kahraman

Ali Ercivan
Ali Ercivan
08 Ağustos 2015

Southpaw (Son Şans) aslında başrolünde Eminem’in yer alması için tasarlanmış bir proje. Neyse ki rol dönmüş dolaşmış, Jake Gyllenhaal gibi son birkaç yıldır oyunculuğunda büyük aşama kaydeden, kendini rolüne hayranlık uyandırıcı biçimde adayan bir aktöre düşmüş. Eminem de en iyi bildiği işi, yani filmin şarkılarını yapmış.

soutpaw_1-2

Genç yaşında sıkletinde dünya şampiyonu olmuş bir boksörü anlatıyor Southpaw. Billy Hope kimsesizler yurdunda büyümüş, orada tanıştığı büyük aşkıyla evlenmiş, boks sayesinde ünlü ve zengin olmuş. Ringde dövüşme biçimi, aslında yaşama karşı tutumunu da özetliyor. Kendini korumayı düşünmeyen, hesapsızca agresif ve deli dolu. Sonunu düşünen kahraman olamaz misali… Fakat tam da bu tavrı yüzünden yaşadığı bir trajedi, kahramanımızın ailesini, boksörlük lisansını ve tüm malvarlığını kaybetmesine yol açıyor. Artık olgunlaşması, durulması, geleceği düşünerek hesap yapması gerek. Sadece hayatta değil, ringde de. Bu gayet basit ve dramaturjik olarak tutarlı bir izlek sağlıyor aslında filme. Yönetmen Antoine Fuqua rejisini de bu içerikle örtüştürmeye çalışıyor. Filmin başındaki hareketli kamera ve sert kurgu tercihleri, yer yer kaotik denebilecek üslup Billy’nin dönüşümüyle birlikte sakinleşiyor, daha soğukkanlı bir hal alıyor. Kağıt üstünde ne kadar mantıklı bir fikir. Ancak bir boks filminden beklediğimiz hemen her klişeyi uygulayan Southpaw, içerikle biçimi örtüştüreceğim derken esas en büyük beklentiyi, yani katarsisi bir nebze feda ediyor doğrusu. Beklediğimiz şeyler oluyor finalde ama yönetmen sanki gittikçe yükselen, heyecan verici bir duygusal patlamadan özellikle imtina ediyor. Oscar’a oynayan bir gişe filmi için enteresan bir fedakarlık.

southpaw_2-2

Neyse, asıl probleme gelelim biz. Southpaw’ın patladığı nokta; senelerdir boks yapan ve dünya şampiyonu olmuş kahramanının kendini ringde nasıl savunacağı, yüzünü korumak için omzunu nasıl kullanacağı gibi teknik meseleler hakkında en ufak bir fikri olmadığına inanmamızı beklemesi. En temel adım atma veya kendini koruma antrenmanlarını bile bilmediğini “Yahu bu nasıl saçmalık!” demeden, hatta bu sorulara hiç takılmadan izleyeceğimizi zannetmesi… Bazen dramaturji uğruna gerçeklikten feragat edilir sinemada, evet. Geçtiğimiz senenin en başarılı yapımlarından Whiplash’in gerçekle örtüşmeyen nice detayı vardır mesela ama film kendi dünyası için bunları sorgulamayacağımız bir yapı kurmayı başarır. Yani her iyi film gibi seyircisini kurduğu dünyaya inandırır. Fakat Southpaw’ın senaryosu öyle fena dökülüyor ki Billy Hope yeniden ringlere döndüğünde sanki bir sakatlığı varmış gibi tuhaf tuhaf omzuyla yüzünü korumaya çalışınca sadece gülünç oluyor.

Başrol oyuncusuna Oscar adaylığı getirmek gayretinden fazlasını içermeyen bu filmin en azından duygu sömürüsü açısından kantarın topuzunu kaçırmadığını söyleyebilirim. Ağlak bir melodram olmadığını iddia etmeyeceğim ama öyküsünün gerektirdiği kadarını yapıyor, lüzumsuz ajitasyona kaymıyor. Gyllenhaal ve onu ringlere döndüren emektar antrenör rolünde Forest Whitaker’ın performansları da gayet etkili. Ama işte senaryo ikna edici olmayınca, oyuncular ağızlarıyla kuş da tutsalar boş. Gyllenhaal’un Gece Vurgunu (Nightcrawler) ile hak ettiği ama alamadığı Oscar adaylığını bu filmle elde etmesinin önündeki olası tek engel de bu.

Twitter: aliercivan

***

Türkçe Adı: Son Şans

Yöneten: Antoine Fuqua

Senaryo: Kurt Sutter

Oyuncular: Jake Gyllenhaal, Rachel McAdams, Oona Laurence, Forest Whitaker, 50 Cent

Yapım: ABD, 2015

Süre: 124′

Yazarın Puanı:
Ekşi Sinema Puanı:
0 votes, average: 0,00 out of 50 votes, average: 0,00 out of 50 votes, average: 0,00 out of 50 votes, average: 0,00 out of 50 votes, average: 0,00 out of 5
Araç çubuğuna atla