Red State (2011): Sistemi Eleştirirken…

Kaan Karsan
Kaan Karsan
28 Eylül 2011

Cop Out gibi hiçbir yönetmenin kendi filmografisinde görmek istemeyeceği bir faciadan sonra kariyerini hızlıca toparlamak isteyen Kevin Smith bu kez daha önce yüzmediği sularda yüzüyor ve kendi sinemasının her türlü elementini katarak bir gerilim filmi çekiyor. “Red State”, elbette ki New Jersey üçlemesini(Clerks, Mallrats, Chasing Amy) çeken ve filmlerinde genelde komedi sınırları içerisinde kalmayı seçen bir yönetmenden beklenmeyen bir yapıt.

Üç gencin grup seks vaadiyle kandırılıp aşırı dinci bir topluluk tarafından kaçırılmasıyla başlayan film, sanıldığı gibi bilindik “kaçırılma-kaçma” filmlerinin tahmin edilebilir virajlarıyla flört etmiyor; hatta belli ki Kevin Smith’in senaryoyu yazarken dikkat ettiği başlıca unsur bu olmuş. Fakat zaten tartışılması gereken asıl konu da Smith’in özgün olmanın altını doldurduğu esnada, iyi bir film çekmek konusunda ne kadar başarılı olduğu.

Kevin Smith’in olay örgüsündeki ilginç tercihleri aslında filmin ortalarından itibaren kendini göstermeye başlıyor. Zira neredeyse ilk kırk dakika boyunca yalnızca kaçırılan üç genci takip ederek filmin anlatımındaki farklılığı pek fark edemiyoruz. Bu aşamada Smith, tek mekanda geçen uzun sahneleriyle ve diyalog yazmadaki başarısıyla, aşırı dinci kilisenin bilimum psikopat düşüncesini ve bu düşünceleri nasıl içselleştirdiğini adım adım gözler önüne seriyor. Bu aşamada da sırtını Michael Parks ve Melissa Leo’nun sinir bozan(ve sinir bozması gereken), ölçülü oyunculuklarına dayayarak bizi gençlerin yaşadığı korkuya ortak etmeyi layığıyla başarıyor.

Filmin ilk kırk dakikası tükendikten sonra Kevin Smith ani bir manevrayla öyküsünü üzerine kurduğu gençleri terk edip John Goodman’ın karakterini sahneye atıyor ve biraz da kör gözüm parmağına sistem eleştirisini iki taraflı yapacağının sinyallerini veriyor. Yönetmenimizin eski filmlerinden aşina olduğumuz diyalog yazma yeteneği, hikayenin iki tarafının da oluşturulmasında büyük bir katkı sağlıyor. Terörist kilise ve üst basamaklardan emre amade polis, karşı karşıya geliyorlar. Kevin Smith’in ilk kırk dakikada özenle kurduğu gerilimli yapı ise bu noktadan itibaren adım adım yıkılmaya ve parçalanmaya başlıyor. Öyküye giren yeni karakterlerle beraber anlamsız bir absürtlük kazanan film, baştaki çekiciliğini kaybediyor. Zira Smith, gerilim ile şiddeti olağanlaştıran ve bu şekilde ürkütücü olmayı başaran filmine yersiz ve alaycı bir mizah ekliyor.

İlk kırk dakikadan sonra polisin de olaya dahil olmasıyla başlayan, bir türlü bitmeyen ve yönetmenlik tercihleri yüzünden pek de inandırmayan çatışma sahneleri esnasında, film neredeyse ana öyküsüne bir şeyler katacak hiçbir mevzuya girmiyor. Filmin kendine özgü tadını lezzetsizleştiren en büyük neden de zaten, filmin ilginç kurgusu ya da alışılmadık tarzdaki senaryosu değil; ilk anlarda sunulan olayın ve yapılan eleştirinin dallanıp budaklanarak daha ilgi çekici bir düzeye taşınamaması. Sürekli omuz kamerası kullanarak filmin ilk dakikalarında filmine gerçekçilik mefhumunu da katmayı başaran Smith, ne yazık ki filmin ilerleyen dakikalarında ellerindeki iplerin kontrolünü kaybediyor ve filmi izleyen seyirciyi de adım adım filme yabancılaştırıyor.

Kevin Smith, iyi fikirlerle yola çıkıp kişisel tercihleri nedeniyle bir gerilim sineması başarısını ellerinden kaçırıyor. Bir noktaya kadar özenli bir şekilde, nefis diyaloglar ve iyi oyunculuklarla örmeyi başardığı eserini aynı başarıyla sonlandırmayı başaramıyor. Filmin gelişim konusunda yaşadığı sıkıntılar her yönden ilginç ve zekice kabul edilebilecek olan finalinin de etkisini azaltıyor. Fakat Kevin Smith her şeye rağmen “yönetmen sineması” olarak kabul edilebilecek özelliklere sahip bir film izlettiriyor bizlere. Bu da filmin vasatlığının altında bile “izlediğime pişman olmadım” hissinin peydah olmamasını sağlıyor.

***

kaankarsan@gmail.com

twitter

***

Yazarın Puanı:
Ekşi Sinema Puanı:
0 votes, average: 0,00 out of 50 votes, average: 0,00 out of 50 votes, average: 0,00 out of 50 votes, average: 0,00 out of 50 votes, average: 0,00 out of 5