5×2 (2004) : Modern İlişkilerin Beş Vakti


Aylin Solakoğlu
01 Haziran 2011

Boşanmanın yasa önünde konulmuş kurallarıyla başlayan ve evlenmenin yasa önünde konulmuş kurallarına dair söz vermeye giden yolu ile sonlanan, öykünün akışı ve detayları ile tipik bir  François Ozon filmi 5×2.  Olay örgününün tersten aktığı bir kurguyla aslında oldukça klasikleşmiş ve zaman zaman yine mi ters kurgu eleştirilerine maruz kalacağı açık olmasına rağmen, sıradanlıktan ve benzeşmelerden uzak bir sunuş yakalayabilmiş Ozon.

Fransız bir çiftin ilişkisinden; genel olarak günümüzde ilişkilerin aldığı durumu, açık olmayan alt mesajlar ile eleştiren, çabuk tüketilen sevgileri, hızlı başlayan ilişkileri, aldatmaları ve gizli arzuları duru bir anlatımla ve görüntü alanındaki her zamanki başarılı tekniği ile anlatıyor.

Marion rolündeki Valeria Bruni-Tedeschi, ilişkinin kadın tarafını temsil ederken oyunculuğu ile de rolünü yüceltiyor. Keza filmin büyük bir bölümünde kendisini haksızlığa uğramış taraf olarak görüyor izleyici; özellikle doğum sahnelerindeki yalnızlığı, akşam yemeğinde kocasının onu nasıl aldattığını anlattığı sahnelerde bir kurban rolüne bürünüyor Marion. Kocası rolündeki Gilles ise rolü canlandıran Stéphane Freiss‘in kötü oyunculuğuyla oldukça silik ve etkisiz kalıyor.

Marion ve Gilles’in tanışmalarından, boşanmalarına kadar hayatlarındaki beş kritik kesitin hikayesini tersten kurguyla anlatan ve özellikle yönetmenin cevapsız soruları izleyiciye sorduran anlatımı ile minimalist denebilecek bir dil yakalayan Ozon, yine bir filmde daha haklı ve haksızı birbirinden ayırmayıp; izleyiciye bu ilişkide sadece Gilles’ı suçlama hakkı vermiyor.

İlişkinin beş farklı evresinde Gilles kadar Marion’un da ”hata” yaptığını, yargılamadan bilhassa tabuları yıkan bir duruşla anlatılıyor. Boşanmadan sonra neden tekrar aynı yatağa girdiklerini ya da Marion’un evlilik gecesi sızıp uykuya dalan Gilles’i niçin aldattığı gibi sorular havada kalırken, asıl olanın cevaplar ya da nedenler aramaktan çok vurdumduymazlık ve ”yapmalılar etrafında” şekillenen hayat olduğunu sezinliyoruz.

Doğum, deniz, ayrılık gibi üç önemli Ozon takıntısı bu filmde bir kez daha dikkatimizi çekerken, müzikler konusunda oldukça başarısız bir film olduğunu da söylemek gerekir. Zamanlama ve seçim konusunda, filmi seyrederken rahatsız edici bir müzik doluluğu vardı.

5×2, bir nevi günümüz ilişkilerinin toplumsal ahlak kurallarının değişimiyle nasıl şekillendiğinin, çabuk tüketildiğinin, kararsızlığının ve en önemlisi; sevgi ve tutkuyu, yaşamının farklı zamanlarında bulamamanın hikayesi, bu hikayenin oluşumunda Emmanuèle Bernheim‘in katkılarını da unutmamak gerekir. Zira oldukça lirik bir anlatım yakaladıkları aşikar.

Ozon’un filmografisinde belki en iyilerde değildir 5×2, lakin Ozon’un derdini anlamak isteyenler için izlenmeli yapımdır.

 

Yazarın Puanı:
Ekşi Sinema Puanı:
0 votes, average: 0,00 out of 50 votes, average: 0,00 out of 50 votes, average: 0,00 out of 50 votes, average: 0,00 out of 50 votes, average: 0,00 out of 5